و همانند ساير مقدسات و شعائر دينى حفظش را لازم ميشمارد و جاى ترديد نيست ، كه علاقه رياست دينى خطرش بيشتر و ضررش فراوان‌تر است ! . . . از اين خطر فقط اهل بيت عصمت و افراد انگشت‌شمارى كه از اين خاندان پيروى ميكنند مصون هستند . « 1 » آنچه عرض شد حقيقتى است كه مرجع دينى ( آيت اللّه ) سيد محسن حكيم در كتاب « مستمسك العروة » در حاشيه مربوط بمسئله 22 از مسائل اجتهاد و تقليد نوشته است : « انصاف اين است كه باقى ماندن عدالت براى مرجع تقليد مشكل است زيرا تغيير عدالت در هر عصرى براى هركس اتفاق مىافتد و هرگاه شخص در مرتبه عالى و قوى عدالت و داراى مواظبت و محاسبه نباشد زود عدالت او سلب ميگردد ، زيرا مرجعيت جاى خطرناك و لغزش پاهاى بزرگان است . » امام رضا ( ع ) و هارون الرشيد سيد امين در كتاب « اعيان الشيعه » ج 1 ص 60 طبع اول مينويسد : بعد از درگذشت حضرت موسى بن جعفر ( ع ) هارون الرشيد يكى از فرماندهان خود را بنام « جلودى » بمدينه فرستاد و دستور داد كه بخانه‌هاى آل ابى طالب حمله كند ، و لباس زنانرا غارت نمايد و براى هر زنى فقط يك لباس بگذارد . جلودى گفتار هارون را در مدينه اجراء كرد . جلودى نزديك خانه حضرت رضا ( ع ) آمد . حضرت همهء زنها را در يك اطاق قرار داد و درب آن اطاق ايستاد و نگذاشت جلودى وارد شود . جلودى گفت : بايد حتما داخل شوم و زنها را لخت كنم حضرت متوسل بجلودى شده و قسم خورد كه زيور و لباس زنها را بياورد به شرط اينكه جلودى از جاى خود حركت نكند

--> ( 1 ) اين عقيدهء ما از آيه 79 سورهء آل عمران استفاده مىشود : و ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِباداً لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ » : بشريكه داراى كتاب و نبوت و حكومت گرديد نميتواند بمردم بگويد فقط مرا عبادت كنيد و عبادت خدا لازم نيست . اين آيه ميگويد كه قدرت ممكن است انسان را با دعاء خدائى بكشد و كسى نميتواند خود را حفظ كند مگر اينكه در دين و ارادت خود قدرت كافى داشته باشد - مؤلف